काही वेळा सगळं....
जगच बधीर वाटतं
जगण्यासाठी खुणाच
गवसत नाही....!
विलक्षण एकटेपणा,
क्वचित तुटलेपनही,
दिशाहीन जगणं...
(याला Aim less म्हटलं तरी चालेल)
काय करतोय आपण ...?
काय चाललंय आपलं...?
काहीएक कळायला मार्ग नाहीय..........,
आयुष्याचं गणित चुकत आहे बहुतेक........????
ह्या आयुष्याचं आपलं एक बरं असतं...
ते सतत चालत राहतं,
थांबायला काहीएक मार्ग नाहीच....
अधांतरी, दिशाहीन,
संदर्भहीन जगणं......,
कधी कधी मग डोक्याचा पार भुगा होऊन जातो .....
विचाराची मनातील श्रुखंला अखंडीत....
त्यातही दिशाहीन,संदर्भग्रस्त, वैचारिक द्वंद्व....मनात ....
सतत अविरत...
ही माझ्या दिशाची होणारी दशा...
काळोख,
काळोख पहाटेपुर्वीचा गडद काळोख...
आणि मी एकटाच...
(अपूर्ण....)
शिरीन भवरे
०७/०१/२१
पहाटे ३ वाजता
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा